அப்ப தினமணி கதிர் இதழில் சுஜாதா ‘ஒரு சிக்கலில்லாத காதல் கதை”என்று ஒரு குறுநாவல் எழுதியிருந்தார்.எனக்கு ரொம்ப பிடித்த கதை.அப்போ எனக்கு ஒரு சினேகிதி இருந்தாள்.சற்று கறுப்பாய், கண்னாடி அணிந்து,கண்ணால் மட்டும் பேசிகொண்டு சிறு சிறு பரிசுகள் பூ வரைந்து கைகுட்டை, பிறந்தநாள் வாழ்த்து அட்டை. என்று ரகசியமாய்த் தந்து கொண்டு.... அந்தக் கதைக்கு ஜெயராஜ் வரைந்த ஓவியம் அச்சசல் அவளைப் போலவே இருக்கும்.அது வேற கதை.இந்தக் கவிதை அந்த தலைப்பினால் உந்தப்பட்டது.

இத கசடதபறவுக்கு அனுப்பினேன் .அது நிற்கப் போகிற சமயமாயிருக்கும் என்று நினைவு. சுப்ரமணிய ராஜு படித்து விட்டு இது நல்ல கவிதை ஆனால் கவிதையாக்கப் படவில்லை என்ற மாதிரியில் எழுதியிருந்தான். பாலகுமாரனோ காதல் வெங்காயம் என்றெல்லாம் எழுதியிருக்கிறாய் போடா படவா, என்று ”மாறா அன்புடன்” எழுதியிருந்தான்.அவன் எல்லா கடிதங்களிலும் முடிக்கும் போது 'மாறா அன்புடன்'- பாலா என்றுதான் எழுதுவான் . இந்தக் கவிதை இருக்கிற நோட் புக்கில் கல்யாணியண்ணன் ஒரு பல்லி படம் வரைந்திருக்கிறார்.அதை ஸ்கேன் பண்ணிக் கூடப் போடலாம். கவிதை பிரசுரமாக வில்லை. இரண்டு பேரின் அபிப்ராயம் பற்றி நீங்கள்தான் சொல்லணும்.இந்தக் கவிதைக்கு இன்று 36 வருடம் மூன்று நாள் வயது ஆகிறது.

*** *** ***

ஒரு துப்புரவான
காதல் கவிதை
அதன் அலங்கோலமான
நிலை கண்டு- அறையைத்
துப்புரவாக்க நினைத்தேன்.
சுவரில் கம்பியில் சொருகி

அடுக்கிய நிலையிலுறங்கும்
காதல் கடிதங்களில்:
பழைய நினைவாகிப் போக விடும்
படங்களினோரங்களில்-
வழ வழத்த தரையெங்கும்,
பாதங்களைப் படமெடுக்கும்
தூசிகள்-

சோகங்களில் கறுத்துக்
குவிந்த மனமாய்ச்
சாக்குக் குவியல்கள்- உள்ளே
தேள்கள் இருக்கலாம்
‘இல்லை'-
தாய்ப் பல்லி,
தப்பியோட-சில நசுங்கின
முட்டைகளுக்கிடையே-நாலைந்து
வால் முளையாத குஞ்சுகள்.
அவைகளின் தனித்த பயணத்திற்கு
நான் பிரம்மாவானேன்
தாய் பழிக்கலாம்.

தூசியினூடே-காய்ந்த
பூச்சருகுகளிடையே-
அனுபவமற்ற விரைவுடன்
அவை புகுந்தன
(அனுபவமற்ற ஆறேழில்
முற்பகலில்
அவள் எனக்குக் கிடைத்திருந்தது
பயனற்ற பிற்பகலில்
தூசியாய் நினைவில் படிந்தது)

அள்ளுகையில்
கைப்பிடிக்குள் வராத தூசிகள்
விரல்ப் பிடிக்கும் தப்பி-அறையின்
இடுக்குகளில் சர்வ சுதந்திரத்தோடு
ஒட்டிக் கொண்டன

என்ன செய்தும் கொஞ்சத்தை
எடுக்கவே முடியவில்லை.
(27.8.1972)

உதிரி(ப்பூக்)கள்

அமர் ப்ரேம் என்று ஆராதனாவுக்கு அப்புறத்துக்கு அப்புறம் சக்தி சாமந்தா ஒரு படம் எடுத்தார்(இடையில் 'கட்டி பதங்க்”)அமர் ப்ரேம் பார்க்கவில்லை. கே. பாலசந்தர் வெள்ளி விழா என்று எடுத்த படத்தை ஆசை ஆசையாக நானும் கல்யாணி அண்ணனும் பார்க்க்ப் போனோம் படத்தில் ஜெயந்தி செத்தவுடன் படமும் செத்து விட்டது.இதே மாதிரி பாபி (BOBBY)படம் ஸ்டில் களை பிலிம் ஃபேர், ஸ்டார் &ஸ்டைல் ஆகியவற்றில் பார்த்து விட்டு கே ஏ அப்பாஸ் அற்புதமாக தீட்டியிருப்பார் என்று மதுரை மீனாக்ஷி தியேட்டரில் நானும் மு.ராமசாமியும் அடிபிடி போட்டு பார்க்கப்போய் அதிருப்தியுடன் திரும்பினோம்.அப்படி அமரத்வமான காதல் கதையை யார் எப்போதுஎடுக்கப் போகிறார்கள்.தேவதாஸ் நன்றாயிருக்கும்.”அடைய முடியாப் பொருளின் மீது ஆசை தீராது என்ற உடுமலை கவிராயரின் பாட்டு இன்னும் உயிரை எடுக்கிறது.ஆயிற்று நாற்பது வருடம். உன்னை மறுபடி குமரியாய்ப் பார்த்து.பூவாடை வீசி வர பூத்த பருவத்தில் நீலச் சேலையில் பார்த்து வருடந்தோறும் கார்த்திகை மாதம் முதல் நாள் நீலக்கவிதை எழுதி நானே வைத்துக் கொள்வேன்.அப்படி எழுதிய கவிதைகள் எந்த டயரியில் இருக்கிறதோ.கால்குலஸ் புத்தகத்தில்
“கார்த்திகையின் ஒளியாறு
மார்கழியில் உன்னலோடும்-அது
ஆர்த்திடும் ஒளிப்புனலில் என்
ஆவியின் உயிர்ப்பாடும்”
என்று முதல்ப் பக்கத்தில் (68-ல்) எழுதி வைத்தேன்.அதை படித்து விட்டு இந்தா இந்தப் புத்தகத்தை நீயே வைத்துக் கொள் என்று கால்குலஸ் வாத்தியார் தந்து விட்டார். அவர் புதிதாக வாங்கியிருந்த புத்தகம். நன்றாகப் படிக்கிறேன் என்று எனக்கு தந்திருந்தார்...கொஞ்சம் கோபப் பட்ட மாதிரி இருந்தது...நாலு நாள் கழித்து பாட்டு பிரமாதமா இருக்கு டே என்று நாகர்கோயில்த் தமிழில் சொல்லி விட்டு அதற்காக ஆறு ரூபாய் கொடுக்கலாந்தான் டே என்று சொன்னபோது சந்தோஷமாய் இருந்தது.அந்தக் கார்த்திகையின் நினைவாகத்தானோ என்னவோ வருடந்தோறும் மாலை போட ஆரம்பித்தேனோ என்னவோ.ஆனால் எனக்கு முதன் முதல் மாலை போட்ட குருசாமிக்கு நான் உன் பின்னால் அலைவது நன்றாகத் தெரியும் நீ மலைக்கிப் போயி என்ன கேக்கப் போறேன்னு தெரியும்பா என்றது நினைவிருக்கிறது. அதுதான் அப்போஉண்மையும் கூட,எப்பவும்.

தேடுகிறது
இன்று கைக்
கெட்டாமல்ப்
போன
முயற்சிகளின்
தோல்விகளுக்கும்
அல்லது
முயற்சிகளே
பங்கப் பட்டுப்
போனதற்கும்
முயற்சிகளுக்கும்
காரணமாயிருந்த
உன்னை
நீ
இப்போது என்ன
செய்து கொண்டிருப்பாய்
இன்றைய வேலைகளால்
களைப்பு உன்னை
விழுங்கிக் கொண்டிருக்க
அடுக்களையை
அப்படியே போட்டு
விட்டு
கொஞ்சம்
பட்டாசலுக்கு வந்து
டி.வி.
பார்ப்பாயா
ரெண்டு தோசைக்கு
மட்டுமே மீதமிருக்கிற
மாவை மொத்தமாய்
தோசைக் கல்லில்
ஊற்றி விட்டு
ஏனங்களை
ஒழித்துப் போட்டுக்
கொண்டிருக்கிறாயா

பொறுமையாய்
ஸ்டவ் குமிழையும்
சிலிண்டர் குமிழையும்
மூடி விட்டு

கை கழுவி
நறுவிசாய் உடுமாத்துச்
சேலையில்
துடைத்துக் கொண்டே
படித்துக் கொண்டிருக்கும்
உன்
குழந்தைக்குப்
பரிவு பாராட்ட.....
இதை மறுபடி திருத்தி எழுதுவேனா. பிரசுரம் முக்கியமில்ல உன்னைச் சார்ந்து நிற்கும் இந்தக் கவிதைக்கு...மிக மிக உன்னதமான நின்றுவிடல்...பாதியில் நின்று விடல்,இளமை வழங்கும் இந்தக் கவிதைக்கு. அஸ்வகோஷின் கவிதையில் பிரபாவைப் போல்........

”ஆலய வாசலில்க்
காணேன் கோபுர
அழகின் நிழலிலும்
காணேன்
பொன்னம்பலத்திலும்
பூங்காவனத்திலும்
பொய்கைக் கரையிலும்
உனைக் காணேன்..


அன்புத் தெய்வம்
நீ எங்கே
தேடியலைகின்றேன்” தேவி படத்தில் தக்ஷினாமூர்த்தியின் இசையில் சுசிலாவின் குரல் அமரத்துவமாக ஒலிக்கிறது மனசுக்குள்.